على صدرايى خويى

398

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

تأليف آن نموده و در دوم بهمن سال 1362 ش مطابق 18 ربيع الثانى 1404 ق مطابق 22 جنورى 1984 م ، آن را به پايان رسانده است . مؤلف در پايان كتاب خود را از شاگردان حاج سيد ابو الحسن حافظيان معرفى نموده است . او در مقدمه در توضيح اين اثر مى نويسد : « جفر جامع را به اميرالمؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام نسبت داده اند . اين كتاب در ظاهر 28 جزء است و هر جزئى 28 صفحه است كه تماماً هفتصد و هشتاد و چهار صفحه مى باشد و هر صفحه آن 28 سطر است كه كلًا بيست و يكهزار و نهصد و پنجاه و دو سطر مى شو و هر سطرى داراى 28 خانه است كه ششصد و چهارده هزار و ششصد و پنجاه و شش خانه مىشود و در هر خانه چهار حرف از حروف ابجدى مى باشد كه تماماً دو ميليون و چهار صد و پنجاه و هشت هزار و ششصد و بيست و چهار حرف مىشود ( 2458624 ) . بناى اين كتاب مستطاب بر دائره ابجد است و پايهء آن عناصر اربع است . اين كتاب را به چهار اسم ناميده اند : تكسير اعظم و لوح محفوظ و جفر كبير و جفر جامع . و آن را كه تماماً 28 جزؤ به عالمى تشبيه و به چهار قسمت تقسيم نموده اند : شرقى ، غربى ، شمالى ، جنوبى . و هر قسمتى را - / كه هفت جزؤ آن باشد - / اقليمى نام نهاده اند و هر جزئى از آن را شهرى نام داده اند و در هر جزئى از آن - / كه شهرى باشد - / 28 محله معين كرده اند و در هر محله از آن را كه سطرى باشد ، 28 خانه قائل شده اند و در هر خانه چهار نفر ساكن دانسته اند . يعنى اين كتاب مستطاب عالمى است داراى چهار اقليم و در هر اقليمى هفت مملكت و در هر مملكتى 28 شهر و در هر شهرى 28 محله و در هر محله 28 خانه و در هر خانه چهار نفر ساكن مى باشد . اين كتاب به چهار جلد تدوين خواهد شد : جلد اول : داراى چهار اقليم كه هفت جزؤ اول باشد ، جلد دوم : داراى چهار اقليم كه هفت جزؤ دوم باشد ، جلد سوم : داراى چهار اقليم كه هفت جزؤ سوم باشد ،